ΕΝΝΕΑ ΜΟΥΣΕΣ ΞΕΝΩΝΑΣ ΣΤΟ ΒΕΛΒΕΝΤΟ  
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ 2464049012, 6947905511 & 6976618237    

Τι μπορείτε να κάνετε φτάνοντας στο Βελβεντό.

Λίγα λόγια για το Βελβεντό.

  Η τοπική προφορική παράδοση για το Βελβεντό.

  Η ιστορία των Εννέα Μουσών.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τι μπορείτε να κάνετε φτάνοντας στο Βελβεντό:

 

 

Επιστροφή στην κορυφή

 

 

Λίγα λόγια για το Βελβεντό:

 

Το Βελβεντό μια κωμόπολη της    Δυτικής Μακεδονίας, τεσσάρων χιλιάδων κατοίκων, είναι χτισμένο στους πρόποδες των Πιερίων και στα πόδια του απλώνεται  γαλήνια η τεχνητή λίμνη του Πολυφύτου.

Ο Δήμος Βελβεντού, που απέχει από την Κοζάνη 33 χλμ., περιλαμβάνει τους ορεινούς οικισμούς Παλαιογρατσάνου, Αγίας Κυριακής, Καταφυγίου και Πολυφύτου. Η ιστορία του Βελβεντού χάνεται στα βάθη των αιώνων. Οι έρευνες των αρχαιολόγων στις θέσεις  “Βασιλάρα ράχη”, “Γρατσάνη”, “Παλαιόκαστρο”, “Μπράβας” έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η ευρύτερη περιοχή έχει κατοικηθεί ήδη από τα προϊστορικά χρόνια και κατά περιόδους παρουσίασε σημαντική ανάπτυξη. Τα αξιόλογα Βυζαντινά, μεταβυζαντινά και νεότερα μνημεία μαρτυρούν τη σημαντική ανάπτυξη του τόπου κατά τη νεότερη εποχή.

Οι λόγοι για τους οποίους πρέπει να επισκεφτεί κανείς το Βελβεντό είναι, εκτός από τα ενδιαφέροντα μνημεία, το καταπράσινο τοπίο που αναζωογονεί, η πολιτιστική κίνηση που γίνεται έντονη το καλοκαίρι καθώς και η ζεστή φιλοξενία των κατοίκων. Ο επισκέπτης με μικρές διαδρομές μέσα και έξω από την κωμόπολη του Βελβεντού, μπορεί να γνωρίσει τις πολλές ομορφιές του τόπου κάθε εποχή του χρόνου και να γνωρίσει τους φιλόξενους κατοίκους του.

 

Επιστροφή στην κορυφή

 

Η ιστορία των Εννέα Μουσών.

 

 Αρχικά οι θεότητες αυτές ήταν νύμφες του βουνού και των νερών. Ο Ησίοδος στη Θεογονία αφηγείται: «Η Μνημοσύνη κοιμήθηκε στην Πιερία με το γιο του Κρόνου και γέννησε αυτές τις παρθένες που μας κάνουν να ξεχνάμε τα βάσανά μας και απαλύνουν τους πόνους μας. Εννιά νύχτες συνέχεια ο συνετός Δίας ανεβαίνοντας στο ιερό κρεβάτι του, κοιμότανε δίπλα στη Μνημοσύνη, μακριά απ’ όλους τους αθανάτους. Ύστερα από ένα χρόνο, όταν οι εποχές και οι μήνες είχαν συμπληρώσει τον κύκλο τους κι όταν πέρασαν πολλές μέρες η Μνημοσύνη γέννησε εννιά κόρες…, που όλες τις μάγευε η μουσική…». Τα ονόματα τους είναι: Κλειώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Ερατώ, Πολυμνία, Ουρανία, Καλλιόπη.

         Κλειώ: Μούσα της ιστορίας. Σύμβολά της ήταν η σάλπιγγα, η κλεψύδρα και κυρίως ένα χειρόγραφο(Volumen) που ξετυλίγεται.

          Ευτέρπη: Αρχικά ανήκε στην ακολουθία του Διονύσου. Σύμβολό της ήταν ο διπλός αυλός και επιστατούσε στο παίξιμο αυτού του οργάνου.

           Θάλεια: μούσα της βουκολικής ποίησης και της κωμωδίας. Τα κυριότερα σύμβολά της ήταν η μάσκα που κρατούσε στο αριστερό της χέρι και το ραβδί στο δεξιό, ενώ το κεφάλι της ήταν στεφανωμένο με φύλλα κισσού ή νεαρής αμπέλου.

           Μελπομένη: Μούσα της τραγωδίας. Τα κυριότερα σύμβολά της ήταν η τραγική μάσκα και το ρόπαλο του Ηρακλή, αλλά καμιά φορά εικονίζεται και με τη λεοντή του. Πολύ συχνά φοράει στεφάνι από φύλλα νεαρής αμπέλου, σαν το Διόνυς.

            Τερψιχόρη: Μούσα της λυρικής ποίησης και σύμβολό της η λύρα.

            Ερατώ: Μούσα του υμεναίου και της ερωτικής ποίησης με σύμβολο τη λύρα.

            Πολυμνία: Αρχικά η μούσα που ενέπνεε τους ύμνους και τα τραγούδια προς τιμήν των θεών και των ηρώων. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ήταν η θεά των γνώσεων και της μνήμης. Δεν είχε κανένα ειδικό σύμβολο. Συνήθως εικονίζεται με έκφραση σκεφτική και το δάχτυλο στα χείλη.

            Ουρανία: Μούσα της Αστρονομίας. Συμβολό της έχει την ουράνια σφαίρα, ένα διαβήτη ή ένα ραβδί, με τα οποία προσδιορίζει πάνω στη σφαίρα τη θέση των άστρων.   

            Καλλιόπη: Πρώτη απ’ όλες και πιο σεβαστή, προστάτιδα της επικής ποίησης, μούσα της ευγλωτίας. Σύμβολά της «η γραφίδα και το αβάκιον».

           

Επιστροφή στην κορυφή

 

Η τοπική προφορική παράδοση για το Βελβεντό.

 

            Ένας παλιός θρύλος διηγείται πως στα μέρη τούτα έφτασε κάποτε η Άρτεμις να κυνηγήσει συνοδευόμενη από πανώριες Νύμφες. Μια από αυτές η Βενδώ, τόσο Μαγεύτηκε απ’ την ονειρεμένη ομορφιά του τοπίου ώστε αποφάσισε να ριζώσει εδώ, και να κυνηγά στα βαθύσκια δάση. Έριχνε λοιπόν τα βέλη της και εκείνα περιχαράκωναν το πιο εύφορο κομμάτι γης. Όταν αργότερα έφτασαν Λατίνοι οικιστές, νόμισαν το σημάδι θεϊκό, έκτισαν το χωριό τους και το ονόμασαν Βελβενδό από τις λέξεις Βέλη-Βενδώ.

Επιστροφή στην κορυφή